Nazomer in Amsterdam

Schoenen nog niet in de kast.

Nazomer in Amsterdam! Dat het klimaat hevig in de war is lezen we iedere dag in de krant. En dat we op 11 september 2016 in Amsterdam met blote benen, zomerse kleding, zonder jas naar buiten kunnen is absoluut niet normaal. Maar eerlijk is eerlijk, het is zoo ongelooflijk fijn. Terug van vakantie gooi je al je kleding in de was, strijken en opbergen. Tot volgend jaar! Net als mijn schoenen. Ik laat ze voor de gezelligheid nog een tijdje in mijn slaapkamer staan. Gewoon om naar ze te kijken en van ze te genieten. Heb eigenlijk altijd een beetje met ze te doen. Weer een hele lange herfst en winter in de kast. Met een beetje mazzel mag je er een keer uit voor een feestje. Als het niet regent.

Maar nu hebben wij én zij geluk. En kunnen alle zomerschoenen nog volop worden gedragen. Eens kijken hoe ze lopen en zich gedragen op een gewone werkdag. Laat ik een beeld schetsen hoe zo’n dag bij mij begint. Het ochtend ritueel is namelijk alles bepalend, vanuit de schoenen gezien dan. Sta je daar met ‘tich’ andere paren te stralen. Had ze (de vrouw met liefde voor schoenen) besloten om vandaag de lichtgroene blouse met grijze rok en zwarte biezen aan te doen. Dus denk je ‘yes’. Naar buiten. Je maakt je al helemaal klaar. Eindelijk Amsterdam zien. En wie weet wel op een fiets. Zo anders dan in Italië. Maar ‘ze’ besluit op het laatste moment dat het wat té riskant is. Kans op motregen, stuk fietsen, dan trein in en nog een stuk lopen. Leren hakken op een fiets vragen zorgvuldig gedrag. De rand van de trapper kan een enorm litteken veroorzaken aan de binnenkant van de hak. Als je haast hebt en eraf schiet…dramatisch. Dus voor je eigen bestwil, niet vandaag. OK. je snapt het, jammer. Maar morgen bij die tuinborrel kun je toch wel mee?

Ja natuurlijk kan dat. Lekker in de nazomerse zon met alle buren bijpraten over de avonturen van de zomer. Beetje staan, zitten en mooi zijn. Maar nog even over die littekens die alle schoenen na verloop van tijd krijgen. Dat hoort bij het leven. En het geeft de schoenen ook identiteit. Het zijn niet zomaar een paar schoenen, het zijn mijn schoenen en ze maken veel mee.

Het worden vandaag de zwarte sandalen met enkelbandje. Kunnen prima mee op de fiets vandaag, zijn ze gewend. En een beetje regen is niet erg. ‘Je bent niet van suiker’ zei mijn moeder altijd. En die kurken zool is echt een goede uitvinding voor het Nederlandse klimaat. In deze drie nazomerse weken zijn alle zomerschoenen een keer mee geweest. Naar het zwembad, naar het dansfeestje, naar de coach, naar de markt en naar mijn werkplek Spring House. Trappen lopen, fietsen, treinen en veel onder tafels bungelen. Nog even niet in de doos, kast of schoenen zak. Maar de winterschoenen staan ook alweer te popelen. Maar laarzen..nog even niet….

Linda on bike.jpg

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s